Obeliscus Solaris sive Augusti, Italiane saepe Obelisco di Montecitorio, est monumentum Aegyptium e granito rubeo iussu regis Psammetichi II saeculo VI ineunte sculptum. Obeliscus per sex saecula Heliopoli stetit, unde Augusto principe anno fere 10 a.C.n. Romam advectus est una cum obelisco Flaminio. Augustus medio Solario suo erigi iussit (quod in Campo Martio parabat) ut locum gnomonis impleret; inscriptionem Latinam (CIL VI 702) addere curavit. Solario confecto obeliscus tempora dierum indicabat umbramque suam natali principis die, i.e. 23 Septembris, in Aram Pacis iaciebat.
Solario iamdudum diruto anno 1746, i. e. temporibus papae Benedicti XIV, hic lapis post palatium? Montiscitorium obrutus repertus[1] nec collocatus est. Hodie media platea Montiscitorii eminet, ubi tempore papae Pii VI anno 1792 restructus est.